11.3.08
ตั้งแต่เลิกราจากชีวิตสาวออฟฟิศมาได้ 1 เดือน ก้อทำให้มุมมองต่อโลกใบนี้เปลี่ยนไป.. จากที่ต้องตื่นเช้า ซดกาแฟแทนข้าว และทำแต่งาน ในวันนี้ทุกอย่างรอบตัวดูไม่เหมือนเดิม

เราตื่นมาแต่เช้าตรู่ มีเหตุต้องไปส่งเด็กบ้านนอกกลับบ้าน ณ สถานีรถไฟบางกอกน้อย moment ของตอนนี้ ที่นี่มันเรียบๆ เงียบๆ นิ่งๆ และสงบ.. ผู้คนดูไม่เร่งร้อน แล้วก้อยิ้มแย้ม อืม..

ขากลับตอนนั่งแท็กซี่เข้าเมือง นั่งผ่านสะพานกรุงเทพ แสงตอนเช้าสวยมากๆ บ้านเรือนแถวนี้ดูแปลกตา เราสังเกตุเห็นอะไรๆ ดูสวยขึ้น และมีความหมายกว่าทุกวัน 

เลยผ่านเข้าเมืองมาบนทางด่วน รถเริ่มติด มองดูผู้คนรอบตัวแล้วก้อนึกสงสาร เหมือนเห็นเงาตัวเอง ที่ต้องดำเนินชีวิตแบบนี้ที่ผ่านมา
วันธรรมดาๆ แบบนี้แหละที่เราต้องการ อ้อวันนี้เป็นวันศุกร์ วันหยุดสงกรานต์วันแรกของใครๆ  แต่สำหรับเรา ขอเรียกวันนี้ว่าเป็นวัน "สุข" ก้อละกันเนอะ (^^) 

3.3.08
ตื่นนอนด้วยฟามงง เอ๊ะเช้าแล้วหรอ เหมือนยังไม่ได้นอนเลย ไหงเช้าไวจริง ช่วงนี้กลายเป็นพวกเกลียดวันจันทร์รักวันศุกร์ไปแระ อาหารเช้าของคนอยากอ้วน กาแฟเย็น 1 แก้ว (--")  จาอ้วนเมื่อไหร่เนี่ย แล้วก็ยุ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ไปกินข้าวข้าวเที่ยง alone แต่มีฟามสุขเหมือนนักมวยได้พักยก หลังจากเดินเอ้อละเหยดูของนั่นนี่ประสาสาวออฟฟิศน่าเบื่อทั่วไป ก็ลงล็อคที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ อยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ เหมือนอยู่ในโอเอซิส กินก๋วยเตี๋ยวเรือชามเล็กๆ 1 ชาม+กาแฟ 1 แก้ว  เพล้งๆ เสียงนาฬิกาบอกบ่ายโมง (เหมือนได้ยินเสียงระฆังบอกยกต่อไป) แอ๊ๆๆ อีแอ๊ ชกมวยต่อ?!! แบบว่ารีบกินแล้วรีบกลับชกมวยเอ๊ยไปทำงานต่อ ทำงานจนทุ่มกว่าแหงนหน้ามาอีกที อ้าว? น้องๆ ที่ออฟฟิศมันทำตัวเปงนินจา กลับบ้านไปตอนไหนก้อไม่รู้ มีแต่ฉันกะหัวหน้าอยู่ สยองมาก  พอๆๆๆ ขยันไปก็ไม่ได้โอที รีบกลับบ้านดีฝ่า

22.2.08
เปงวันที่ประหลาดที่สุด วันที่22 ทะเบียนรถของพี่รถตู้มีเลข 222 เบอร์มือถือพี่รถตู้ก็ลงท้ายด้วย 22 คน 3 คนที่โทรหามีเบอร์ลงท้ายด้วย 22 โอ้วอะรัยเนี่ย หรือเราคิดมากไปเอง.. เอาหละงวดนี้ 22 แง๋ๆ อิอิ
..วันนี้ชิลแบบกังวลๆ ไม่ต้องไป press con แต่ต้องไปเชิญนักข่าวเอง และต้องเฟิร์มเรื่องตั๋วเครื่องบินภายในจันทร์หน้า โอ้ว.. ด่วนไปซะทุกอย่าง ตอนนี้เหมือนโดนงานรุมโทรมเลยน๊าเรา ตอกย้ำสภาพด้วยคำทักทายของพี่แหม่ม ณ ประชาชาติ "ไปทำอะไมมาจ๊ะ ผอมจัง พี่อยากผอมอย่างหนูมั่ง" พี่คะ พี่จาตอกย้ำปมด้วยหนูไปถึงไหน (--")  ก็เลยคิดได้ว่าคงถึงเวลาอัพน้ำหนักอย่างด่วน เฮ้อ.. มีเรื่องให้ลำบากเพิ่มอีกเรื่องแล้วเรา
กลับบ้านด้วยสภาพหมดแรง งีบหลับแปร๊บนึง แล้วก็ตื่นมากินๆๆๆๆๆ ไม่อ้วนให้รู้ไปเซ่..